Saturday, August 27, 2011

Του πεζοδρομιου (οπως του παλλουκιου)



Εσιη να οδηγησω πανω που πεντε χρονια.
Για να παω δουλεια περπατω. Εν περιπου 25 λεπτα να παω τζιε 25 να ερτω. (με τοσο περπατημα επρεπε να ημουν βιτσα!!! ας οψοντε οι μπυρες!)

Ξεκινω μες την ηρεμια να παω δουλεια. Ωσπου να φτασω ειμαι μες τα νευρα!

08:20 Κατεβαινω που την πολυκατοικια και προσπαθω να εβρω χωρο να περασω να φκω στο δρομο γιατι καποιος μαλακας επαρκαρε ομπρος της εισοδου με δεξιοτεχνικο τροπο ωστε να μεν εσιη τσανς να φκει καποιος που την εισοδο τζιε να μεν δοκει πας το αυτοκινητο του!!

08:25 Στον οριζοντα φενεται το πρωτο πεζοδρομιο - σαπραιζινγκλυ οφκερο. Κοντεφκω του τζιε φκεννω πανω.

08:26 Κατεβαινω που το πεζοδρομιο γιατι καποιος εθεωρησε οτι εν ΟΚ να κατσει το ΣΚΙΠ τζιαμε!

08:26-08:30 Συνεχιζω το περπατημα στο δρομο αποφευγοντας δεξιοτεχνικα τα διερχομενα αυτοκινητα (ε τοσα χρονια εμαθα!), καθ'οτι πισω που το ΣΚΙΠ ησιε χωσμενα 4 αυτοκινητα παρκαρισμενα ως το τελος του πεζοδρομιου.

08:30 Πρεπει να διασταυρωσω κυριο δρομο, στον οποιο κυριο δρομο η πιο κοντινη ελεγχωμενη διασταυρωση εν 2 χιλιομετρα μακρια. Με την ψυσιη στο στομα, αι γκοου φορ ιτ! φτανω απεναντι και μπαινω σε παροδο. Η παροδος δεν εχει καν πεζοδρομια αφου εν απολυτα λογικο οτι ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΑΡΟΔΟΥΣ! (φακτ!) Οποταν, αφου δεν εσιη πεζοδρομιο, τα αυτοκινητα μας παρκαρουμεν τα στο 10 εκατωστων παγκεττο αναγκαζοντας τον πεζο να περπατα μες τον δρομο καθως του παιζουν πουρου τα διερχομενα αυτοκινητα για να φυει που τη μεση του δρομου.

08:35 Πρεπει να διασταυρωσω λεοφωρο! Ευτυχως εσιη ελεγχωμενη διασταυρωση στα 100 μετρα. Πατω το κουμπουι, τζιε περιμενω ενα πενταλεπτο μες το νερο (ιν δε γουοτερ) να αψει ο πρασινος καρακκιοζης να ρεξω απεναντι. Την ωρα που παω να ρεξω, σιηλια τα εκατο εννα βρεθει ενας μαλακας να ρεξει με κοτσιηνο γιατι λαλει σου, οι ποτζοι εν πασιν.. εμεις εν παμε.. καλα γιατι εν παει κανενας? εννα ρεξω! αφου μες τη Λευκωσια ειναι αδυανοητο οτι καποιος μπορει περπατα!

08:40 Καταφερνω να ρεξω απεναντι τζιε ξεκινω γληορο περπατημα να μεν αρκησω! Με ενα δεξιο ελυγμο αποφευγω το τεραστιο δεντρο που εν μες την ΜΕΣΗ του πεζοδρομιου (αληθκια γιατι εν το εφυτεψαν στην ακρια?????) καμνω τζιε λλια ζιγκ-ζαγκ αποφευγοντας τα στιλλουθκια, μια σταση λεοφωρειου που οσσον τζιε χωρει με να ρεξω που πισω, κατι ταπελλες, κατι πρασινους καλαθους αχρηστους, κατι τα τραπεζουθκια του περιπτερου...

08:45 Φταννω δουλεια μες τα νευρα! ΜΕΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΤΕ!!!!!